Home

Het V-woord was er gisteren ineens weer, tijdens de korte non-presentatie van de Wetenschapsbrief-plannen van NWO/NWA tijdens de opening van de Vakconferentie WTC 2019. Tot mijn grote verbazing ook weer dat V-woord: Versnippering. Want dat moet blijkbaar ineens weer tegengegaan worden in de wetenschapscommunicatie. Het woord was er ineens weer, na een kleine tien jaar afwezigheid. Terug in de tijd, en terug bij af, denk ik dan. Ik ben benieuwd hoeveel vertegenwoordigers van de jongere WTC-garde gisteren überhaupt wel ‘s van dit probleem hebben gehoord.

Ik vond het raar op verschillende niveaus: het hebben over ‘versnippering van de wetenschapscommunicatie’, terwijl dat hele veld gewoon gezamenlijk tegenover je zit, in één mooie ruimte – klaar om aan de co-creatie te gaan nota bene.
‘Versnippering’, terwijl het veld ook al een jaar of tien zomaar samen te vinden is in de LinkedIn-groep van SciCom NL. Of makkelijk te bereiken via SciCom NL zelf, of via de VWN, VSC of PWC. We weten elkaar in ieder geval wel goed te vinden, zoals bijvoorbeeld in de organisatie van de internationale WTC-conferentie PCST2022 in Rotterdam, met als thema Creating Common Ground.

In mijn 20-jaar ervaring in dit veld: we hebben elkaar nog nooit zo goed kunnen vinden als nu (en we kunnen ’t sowieso ook goed met elkaar vinden). Versnippering is inmiddels al lang een non-issue. Met wie hebben jullie gepraat, vraag ik me dan af, als dit een van de problemen zou zijn?

Ook raar: als je nog weinig idee hebt van wat je als je wilt doen met geld voor wetenschapscommunicatie – want kwam de presentatie daar eigenlijk niet op neer? – , en je hebt vertegenwoordigers uit alle geledingen van dat versplinterde veld bijeen in die ene mooie ruimte, met nogmaals for-the-love-of-god ‘co-creatie’ als thema van de dag, dat je daar geen gebruik van maakt, zoals Sandra Buys, Teamcaptain Science and research Communication TU/e,  ook zo fijntjes opmerkte op Twitter.

Als je ‘t niet weet, vraag het ons dan, nogmaals: betrek dat versnipperde veld, laat ons meedenken!

Ook raar, en daar komen we bij wat volgens mij de crux van het probleem is: het ging in die korte uitleg vooral over doelgroepen en middelen (en de afzender). Doelgroep: mensen met latente behoefte aan wetenschap, middel: thematische publiekscampagne gekoppeld aan de NWA.
Terwijl de complete riedel natuurlijk is DOEL-doelgroep-boodschap-middel. Waar was het doel? Wat willen we met z’n allen als samenleving als het gaat om wetenschapscommunicatie? Wat zou ‘de maatschappij’ moeten weten van/over wetenschap? Waar blijft die bredere visie? Start with why, toch?

Zolang je als maatschappij, bij monde van OCW (NWO is een uitvoeringsorganisatie) daar geen overkoepelende uitspraken over doet – wat is de in de presentatie genoemde opdracht van OCW aan NWO eigenlijk? – , blijf je vervallen in corporate NWA-campagnes die moeten vertellen aan mensen met latente behoefte aan wetenschap dat wetenschap best belangrijk is. En dan? Draagvlak?
En als je dan toch een issue zou willen maken van die versnippering: zonder zo’n bredere visie blijf je ook organisaties houden die keurig netjes vooral hun eigen belangen, of hooguit wat ‘lokale’ maatschappelijke belangen als uitgangspunt nemen in hun (wetenschaps)communicatie.

Kunnen we nu eindelijk alsjeblieft een niveautje hoger/ambitieuzer? Volgens mij wil het veld van harte mee in iets verbindends – en dan bedoel ik niet het thema van het jaarlijkse feestje van de wetenschap, of category branding zoals in 2011 werd geopperd – , maar dus iets ambitieuzer dan dat.
Het veld is daar ook nog nooit zo klaar voor geweest, is mijn gevoel, op basis van al wat langer meedraaien. Maar dan moet je dat dus wel leveren, of beter nog: co-creeren met datzelfde veld (essaywedstrijd, enquêtes, ronde tafels, symposium, focusgroepen, verzin iets), en niet blijven hangen in de doelgroep-campagnestand die we gisteren zagen.

4 thoughts on “Van versnippering(?) naar co-creatie in de wetenschapscommunicatie

  1. Beste Roy,

    Toch gek dat je als je de kans hebt om me aan te spreken als eindverantwoordelijke voor de NWA, je die mogelijkheid openlijk laat schieten. We stonden bij de Vakconferentie Wetenschapscommunicatie minutenlang in elkaars nabijheid in een vrijwel lege ruimte. Ik heb expres gewacht tot je kwam praten, maar dat deed je niet.
    Kom, toon eens karakter en ga in gesprek met me, in plaats van veilig achter het toetsenbord slecht gefundeerde meningen te ventileren. Je bent altijd welkom, op kantoor of bij bijvoorbeeld Bessensap op 21 juni.

    Van harte welkom!

    Ynte Hoekstra
    Hoofd communicatie NWO
    Eindverantwoordelijke voor wetenschapscoomunicatie programma NWA

  2. Pingback: Langs elkaar heen | RoyMeijer

  3. Pingback: Wat zouden ‘de mensen’ eigenlijk moeten weten van/over wetenschap? | RoyMeijer

  4. 19/06/2020 Ben even wat admin-dingen aan het doen, en zie dat de opmerking van Ynte zowel hier als onder de vorige blog staat. Ik had onder die andere blog wel al gereageerd, maar hier nog niet, bij deze alsnog de tekst, gewoon voor het complete plaatje:

    ‘Beste Ynte,

    Je hebt gelijk: omdat ik neig naar de introverte kant van het spectrum, vind ik het makkelijker om dingen op te schrijven (en dat vind ik af en toe ook al best eng). Daarbij komt dat, zelfs na je even gezien te hebben op de bloggers-bijeenkomst van een tijdje geleden, het mij nog net niet helemaal helder is hoe de rollen nou precies zijn verdeeld bij jullie op het NWA-dossier. Zo had ik dan bijvoorbeeld toch eerder jou op het podium verwacht bij de Vakconferentie dan Nina en Stefan, als eindverantwoordelijke. Maar dat zal een goede reden gehad hebben. Met Nina heb ik wel even gesproken op de Vakconferentie, net als met de bij dit dossier betrokken beleidsmedewerker van OCW.

    Met die twee, Stefan en TU-collega Michel van Baal heb ik eind deze maand ook al een afspraak staan nav mijn eerdere blog over de Sagan-aanstelling. Ik neem aan dat mijn andere blogs – bovenstaande stond trouwens al ruim een week online afgelopen maandag – tijdens dat gesprek ook ter sprake zullen komen – en ik snap ook heus wel dat ik het niet heel makkelijk/comfortabel maak voor mezelf hiermee, qua understatement. Je mag er wel van uitgaan dat dit soort reacties voortkomen uit oprechte betrokkenheid bij het vakgebied, en ik ga er zelf gemakshalve maar van uit dat ik dat inmiddels niet meer hoef te bewijzen.

    En als ik dan toch glazen aan het ingooien ben: los van hoe belangrijk dit soort een-op-een gesprekken ook zijn, ik denk dat het daarnaast goed zou zijn als er richting het hele WTC-veld toch iets meer open/brede/algemene (proces)communicatie plaatsvindt hierover, alleen al om giswerk, vragen en blogs als deze te voorkomen. En omdat ik her en der vanuit dat veld toch stiekem ook best wat bijval hoor. Ik neem aan dat we niet tot Bessensap (natuurlijk ben ik daar ook bij, dus sowieso tot dan) hoeven te wachten voor de volgende update.

    Hartelijke groet!

    Roy’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s